تبليغاتX
||| --- Restless Oblivion --- |||

 

در جاده تنهایی خویش قدم میزنم

شاید رهگذری را دیدم تا خبری از شادی برایم بیاورد

باران می بارد

باد مرا در آغوش خود می فشارد

سکوت  مرا  صدا می زند

به وسعت تنهایی خویش می اندیشم

در جاده تنهایی خویش قدم می زنم

تا شاید ردپای گم شده ام را پیدا کنم

تا روزی یه پایان این جاده برسم

تا به پایان این راه

تا به پایان تنهایی 

 

 

نوشته شده توسط ملیسا در ساعت 0:24 | لینک  | 

 

هیچکس صدای هق هق مرا نشنید

هیچکس این بغض تلخ مرا ندید

باز هم فریادی به وسعت تنهایی

فریادی که مرا در سکوت خویش غرق می کند

هنوز در تنهایی خویش سرگردانم

و من به سادگی در خود شکستم

نوشته شده توسط ملیسا در ساعت 0:21 | لینک  | 

 

I

I wake in the morning and feel nothing but pain,
thoughts race they come again and again
where can i go what can i do ,where ever i go lonliness comes to,
a feeling of hurt a feeling of pain runs through my body like i cant explain,
feeling inferior feeling no good when all u crave is to be understood ,
days seem so long nites hard to bear the feeling of lonliness the feeling of despair
myinsides burn with fire and pain longing for freedom again and again
emotions run high the mind turns in living this way feels like ive sinned
longing for people longing for fun if only an angel could show me wat has to be done
i want to be happy i want to feel free of this feeling called lonliness deep inside me
all i can do is wait and pray for i belive that maybe one day
an angel will come and show me the way

نوشته شده توسط ملیسا در ساعت 0:8 | لینک  | 

 

می دونی تو هیچی نیستی هیچی
می دونی تو هیچی نداری ؟؟
من اگه هیچیم نداشته باشم خدامو دارم
ولی تو چی داری
رفتی و روحتو به شیطان فروختی
و همسفر شیطانها شدی
نفرین به تو نفرین به شیطان
نفرین به من که ساده بودم
 
 
نوشته شده توسط ملیسا در ساعت 10:6 | لینک  | 

 

 

U will never know

The pain I have inside

I know u will never know

But understand I won't let it show.

Beneath my smiles, laughter and cheers,

There is a person inside that fears.

Of being lonely and not having anybody

There is no cure

for all my pains

نوشته شده توسط ملیسا در ساعت 11:45 | لینک  | 

inside its dark
just the way i like
its deep, making it hard to breathe
when i decide to escape
the walls are too steep
there is no one to help me
i'm too weak to help myself
my fingers don't hold
so i'm stuck, in my hole
like always

نوشته شده توسط ملیسا در ساعت 13:7 | لینک  |